فاجعه بس غم انگیز و دل خراش بود، زخمی جانکاه بر پیکر و جان و روان نشست. قربانیان بسیاری بر جای گذاشت. همه ایرانیان اندوه فاجعه را از سویدای دل گریستند. آوار خشک خاک بر جان همگان نشست. این نخستین بار نیست که هم میهنان خود را در حادثه­ای چنین خانمان سوز از دست می دهیم و چه تلخ می اندیشیم که آخرین بار هم نخواهد بود. فروغ مهر و نیک سرشتی مردم تلخی این حادثه را تاب تحمل داد. مجالی بود تا در روزگار نفرت و شرارت و بی اعتنایی، مهر ورزیدن و دوستی را بار دیگر از سر بگیریم. دانستیم که هنوز توان دوست داشتن در ما نمرده است. این حادثه دیگر بار ما را به خود آورد که زندگی جز به دوستی و مهر فرجامی خوش نخواهد داشت. آنها که فرصت یگانه زندگی را باختند، قربانی غفلت همه ما شدند. هم از این روست که باید یادشان را زنده بداریم تا دیگر بار جامعه ما شاهد قربانیانی چنین بی شمار و گسترده نباشد. اکنون باید توان زاری خود را به نیروی زندگی بدل کنیم و امید را برای آنها که مانده اند به ارمغان آوریم. کودکانی که وجودشان سرچشمه شادی و سبکباری زندگیست فردایی روشن را چشم در چشم ما دوخته اند. ایران آینده را کودکان امروز می سازند. دوستشان بداریم. قلب همه ما ایرانیان تا دورترین نقطه جهان به یکدیگر پیوست و سرود عشق و انسان دوستی در جان ما طنین انداخت. هر کس با هر توانی که داشت به میدان آمد. ما نیز به عنوان قطره ای از این اقیانوس بی کران و فرزند این سرزمین، تلاشی را آغاز کرده ایم که با همت شما مردمان نیک سرشت به بار خواهد نشست. زندگی به کامتان باد.

خاک پای شما شجریان

دانلود فایل صدای استاد شجریان از  اینجا

با تشکر از دوست عزیز ،  آقای بختیاری برای فراهم کردن این پست.

محمد رضا شجریان، استاد آواز ایران در گفتگو با بی بی سی فارسی گفت: "در شرایطی که مردم در بهت و حیرت هستند و به گفته آقای احمدی نژاد، خس و خاشاک به حرکت در آمده اند، صدای من در صدا و سیما جایی ندارد. صدای من صدای خس و خاشاک است و همیشه هم برای خس و خاشاک خواهد بود."

استاد شجریان همچنین گفتند هربار که صدای خود را از این رسانه می شنود احساس شرم می کند و بدنش می لرزد.

ایشان همچنین در نامه ای به رادیو و تلویزیون ایران نسبت به پخش آثارشان از این رسانه اعتراض کرده اند .

استاد شجریان در این نامه که خطاب به عزت الله ضرغامی رییس صدا و سیمای جمهوری اسلامی نوشته شده، از رادیو و تلویزیون که به گفته او مستمرا سرودهای میهنی او را پخش می کنند، خواسته از این کار خودداری کنند.

ایشان در این نامه نوشته اند، سرودهایی که خوانده به ویژه سرود "ای ایران ای سرای امید" متعلق به سال های ۱۳۵۷ و ۱۳۵۸ بوده و "هیچ ارتباطی با شرایط کنونی ندارد".

استاد شجریان اعلام کرده اند سازمان صدا و سیما هیچ نقشی در تهیه این آثار نداشته و به حکم قانون و شرع از این سازمان خواسته صدا و آثار او را در هیچ یک از واحدهای رادیو و تلویزیون پخش نکند و باردیگر از صدا و سیمای جمهوری اسلامی خواست با پخش آثار او" به حق و حقوقش تجاوز نکنند" چون نمی خواهد صدایش را "در صورت او ومردم امثال او بزنند".

پیش از این استاد شجریان در سال ۷۴ هم همین در خواست را کرده بودند و صدا و سیما را ، که در آن وقت به وسیله آقای لاریجانی اداره می شد ، از پخش آثارشان منع کردند .

 در اینجا می توانید گفتگوی استاد شجریان با بی بی سی فارسی را ببینید و بشنوید :

دریافت فایل تصویری

منبع : دل آواز

متن زیرنوشته ی آقای داوودی است که لطف کردند و برای بنده ارسال کردند.امیدوارم شما هم مثل من از خواندن این مطلب لذت ببرید.

نغمه آسمانی

پرده اول:

صدای مهیبی تمام عالم را پر می کند. ناگهان عالمیان بر زمین می افتند، کسی را یارای نفس کشیدن نیست. همه مرده اند ، مگر آنکه خدا بخواهد. آری آن صدا از صور اسرافیل بود . شیپور بار دیگر نواخته می شود آنها که مرده اند ،بر میخیزند ، برخی از روی خاک و بسیاری از زیر خاک. همه از هم فرار می کنند ، آری قیامت فرا رسیده است...

پرده دوم:

عالمیان،از نخستین تا خاتمین، در محضر خداوند،جل و علی، حاضرند ، برای رسیدگی به اعمال. پس از آن ، برخی خوشحالند، نامه عمل به دست راست و بهشتی، برخی دیگر ناراحت و برافروخته ،نامه عمل به دست چپ و دوزخی. بهشتیان خوشحال و سرمست به سمت بهشت، دوزخیان برافروخته و با اکراه به سمت جهنم ، هر دو روانه، تا هر یک سزای عمل خویش ببیند...

پرده سوم:

اینجا بهشت است. بهشتیان بر تختها تکیه زده ،زیر پا نهرهای جاری، روی سر درختان پر میوه ، خوان نعمت الهی گسترده، هر چه بخواهند در آنجا آماده ، از شراب طهورایی خورده ، مست و از خود بیخود در جمال یار ،در محضرش نشسته. می گویند و می شنوند اما نه بیهوده. نا گاه به امر الهی فردی آواز سر می دهد ، شور حالی در می گیرد ، مستان مست تر می شوند، حوریان و فرشتگان به رقص در می آیند، برخی را چنان تأثیر می گذارد که نقش بر زمین ، بی هوش می گردند. صدا ، برای برخی آشنا و برای بسیاری بیگانه است. آنها که نمی دانند می پرسند: این « نغمه آسمانی » از آنِ کیست ؟ آنها که می دانند  بی خبران را آگاه می سازند. ساعتی در این وصف می گذرد و صدا خاموش می گردد. حال همه منتظرند تا جمال خواننده ، آن یوسف بهشتی ، را نظاره کنند . انتظار بسر می رسد . و صاحب صدا از دور نمایان می شود : استاد محمدرضا شجریان. ناگاه همه بی اختیار به سوی او روانه می شوند، اندک اندک جمع مستان می رسد و گرداگرد او حلقه می زنند و شادباش می گویند.

آن روز اما عده ای نارحتند و پشیمان ، از اینکه چرا روزی که غم و ناراحتی دنیا را فرا گرفته بود ، عالمیان انسانهایی به ظاهر زنده ولی دل مرده بودند ، این نغمه آسمانی این موهبت بهشتی بر روی زمین را از بندگان خدا دریغ کردند، چرا تمام تلاش خود را انجام دادند تا این دم مسیحایی ، روحی تازه در کالبد انسان ندمد. چرا آنها که می توانستند زمینه را فراهم کنند ، نکردند. چرا آنها که... . آن روز آنها بسیار افسرده اند و خود را سرزنش می کنند ، البته اگر آن روز آنها لایق شنیدن این نغمه باشند و در بهشت جایی برای آنها وجود داشته باشد و عقوبت این خیانت بزرگ در حق انسان برای آنها دوزخ نباشد ، هرچند آتش این پشیمانی کمتر از آتش دوزخ نیست.

به راستی چرا؟ چرا سیاست مداران و روحانیون ما که دمادم دم از تهاجم فرهنگی می زنند سعی در زنده کردن سنتهای ما که یکی از بهترین نمودهای آن موسیقی سنتی است نمی کنند. مگر نه این است که مولانا و حافظ با همین ساز و آواز به درجه بالای عرفان و شناخت حق رسیدند. مگر نه این است که پیامبر خدا، حضرت داوود (ع) ، خود نوازنده و خواننده بود. پس دلیل این همه مخالفت و مانع تراشی چیست؟

یک حقیقت مسلم است : نمی توان موسیقی را از زندگی عامه مردم زدود و حذف کرد . پس چه بهتر که با ترویج موسیقی سنتی مانع گرایش جوانان و نوجوانان خود به سمت موسیقی مبتذل غرب و غربزدگی شویم. با این حرکت نه تنها با تهاجم فرهنگی مبارزه می کنیم که معنویت را نیز در در جامعه گسترش میدهیم زیرا کمتر کسی وجود دارد که به این موسیقی علاقه مند باشد و در عین حال رذایل اخلاقیش به فضائل آن بچربد.

به امید روزی که با کنار گذاشتن سطحی نگری و خصومتهای شخصی و تفکر عمیق در این مسأله، شاهد اعتلای این موهبت خدادادی در جامعه خود باشیم. و از خداوند بزرگ مسألت داریم تا آن روز صبری جمیل و عمری طولانی به ما و شخص شخیص استاد ، آن شجر موسیقی سنتی ایران زمین، عنایت فرماید، ان شاءا...   

   مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

                                                           که انفاس خوشش بوی کسی می آید...

استاد عزيز، تولدت مبارك

امروز اول مهر ماه سال٨۶ مصادف است با شصت و هفتمين سالگرد تولد بزرگ مرد موسیقی ملی ایران استاد محمدرضا شجریان .

سالروز ميلاد اسطوره آواز ايران، تك ستاره شب تار موسيقي ايران، استاد محمدرضا شجريان را به ايشان و خانواده محترمشان و شيفتگان ايشان و اهالي موسيقي سنتي  تبريك عرض كرده  و آرزوي سلامتي ،تندرستي ، عمري طولاني و پر بار براي ايشان دارم.  اميدوارم سال هاي سال سايه ي ايشان بر سر موسيقي ايران و مردم خون گرم ايران باشد.....

« صبر ایوب بباید پدر پیر فلک را           تا دگر مادر گیتی چو تو فرزند بزاید »

عكس: وبلاگ تمنـــــــــا